Een jaar met mijn maatje Hans: hoe vrijwilligerswerk veranderde in vriendschap

Bijna een jaar geleden sloot Mattia zich aan bij het senior-student-programma van Careibu. Zonder precies te weten wat hem te wachten stond, besloot hij zijn tijd te delen met iemand die wel wat gezelschap kon gebruiken. "Ik wilde graag een verschil maken," vertelt hij. "Maar ik had nooit verwacht dat ik er zelf zóveel voor terug zou krijgen."

Al snel werd Mattia gekoppeld aan zijn buddy Hans. Hun eerste ontmoeting verliep bijzonder: "Ik stond verdwaasd bij een bushalte en daar kwam Hans met zijn fiets om me op te halen," herinnert hij zich lachend. Wat begon met een kop koffie bij Hans thuis, bleek het begin van een hechte band.

In de maanden die volgden groeide hun contact uit tot veel meer dan alleen een vrijwilligersrelatie. "We begonnen met simpele gesprekken, maar al snel deelden we verhalen over onze jeugd, reizen, familie en levenslessen. Ik ontdekte hoeveel wijsheid en geschiedenis er in de verhalen van Hans zit, iemand die meer dan twee keer mijn leeftijd is. Verbinding is tijdloos!"

Wat hem vooral opviel, is dat eenzaamheid niet altijd zichtbaar is. "Hans is een van de meest sociale en levendige mensen die ik ken," vertelt hij. "En toch is hij blij dat hij deelneemt aan dit programma. Het gaat niet alleen om eenzaamheid verminderen, maar ook om verbinding creëren. En die verbinding werkt twee kanten op."

Zijn ervaringen met Hans hebben Mattia laten zien dat ouder worden niet betekent dat je stilvalt. "In Hans' geval betekent het juist genieten en nog volop leven," legt hij uit. "Het programma gaf me een vriendschap die mijn leven heeft verrijkt. Het herinnert me eraan dat we allemaal behoefte hebben aan contact, ongeacht onze leeftijd."

Na bijna een jaar kijkt Mattia met veel dankbaarheid terug. "Wat begon als vrijwilligerswerk, groeide uit tot een waardevolle vriendschap," besluit hij. "Ik zou iedereen aanraden om maatje te worden. Je geeft tijd en aandacht, maar krijgt er zoveel meer voor terug."